به گزارش تیکنا و به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، گروهی از محققان به رهبری جنیفر یانگ از دانشگاه ملی سنگاپور یک ماده آزمایشگاهی جدید ابداع کرده اند که نوید بخش کاهش و حتی معکوس کردن برخی اثرات سالمندی در قلب است.
محققان به جای از بین بردن سلول ها روی، ماتریکس خارج سلولی قلب(ECM) که یک شبکه متراکم و غنی از پروتئین است و هیچ گونه سلولی را در مکان خود نگه نمی دارد اما به آنها می گوید چطور رفتار کنند، تمرکز کرده اند. این ساختار با گذر زمان سفت می شود و نشانه های شیمیایی آن بهم می ریزد که باعث تنظیم یک اثر دومینو وار می شود و همین امر زخم شدن، از بین رفتن انعطاف پذیری و کاهش عملکرد قلب را در پی دارد.
محققان برای بررسی زوایای ناشناخته این روش، یک ماده زیستی هیبریدی به نام DECIPHER را به کار گرفتند. آنها با ترکیب بافت طبیعی قلب با ژل مصنوعی، پلتفرمی ایجاد کردند که سفتی و ساختار بیوشیمیایی ECM را تقلید می کرد و به محققان اجازه می داد آن را به طور مستقل دستکاری کنند.
آوری روی سان مولف نخست پژوهش در این باره می گوید: تاکنون مشخص کردن این تغییرات (سختی فیزیکی یا سیگنال های بیوشیمیایی) که نقش مهم تری در به وجود آوردن این افول دارند، کار سختی بود زیرا این تغییرات معمولا به طور همزمان رخ می دهند.
پلتفرم DECIPHER این مشکل را حل می کند و به محققان اجازه می دهد به طور مستقل سختی و سیگنال های بیوشیمیایی موجود در سلول را کنترل کنند. سیستم های پیشین نمی توانستند چنین فعالیتی رابا استفاده از بافت های محلی انجام دهند.
هنگامیکه محققان سلول های پیر قلب را در ساختار DECIPHER که برای تقلید سیگنال های بیوشیمیایی بافت جوان طراحی شده بود، کشت کردند. پس از آن سلول ها ویژگی هایی نشان دادند که به طور معمول در سلول های جوانتر دیده می شود. جالب آنکه فرایند جوانسازی زمانی رخ داد که ماده زیرین همچنان سفت باقی مانده بود.
تحلیل های بیشتر تغییرات گسترده در بیان ژن ایجاد کرد که شامل هزاران ژن مرتبط با سالمندی و قابلیت سلولی است.
